Ama ben...

Hatalar üstüne hatalar yaptığımı kabul ediyorum. Her seferinde daha fazla üzdüğümü de... Artık üzmeyeceğim, bitti. Çünkü artık hata yapmaktan çok sıkıldım, hata yapmaktansa nefes almamayı tercih ederim.

Nefesimi tutup bekliyorum, hani yanaklarımızı şişirirdik de öperek patlatırdık ya; onun gibi... Seni çok seviyorum; gülüşünü, kokunu, gözlerini, ellerini, tenini... Her şeyini... Her hareketini... Tavırlarını... Bakışını... Duruşunu... Güçlülüğünü...

Aşığım sana ya...